Σάββατο, 20 Ιουνίου 1942
Αγαπητή Κίτι, Είμαι μια χαρά: ο καιρός είναι καλός και βασιλεύει γαλήνη· ο πατέρας και η μητέρα έχουν βγει και η Μαργκότ πήγε να παίξει πιγκ πογκ με φίλους στο σπίτι μιας φίλης της. Κι εγώ επίσης παίζω πολύ πιγκ πογκ τον τελευταίο καιρό. Καθώς όλοι οι παίκτες γύρω μου λατρεύουν τα παγωτά, ιδίως το καλοκαίρι όταν το πιγκ πογκ κάνει όλο τον κόσμο μουσκίδι στον ιδρώτα, η παρτίδα τελειώνει συνήθως με μια επίσκεψη στο πιο κοντινό ζαχαροπλαστείο που έχει οριστεί για τους Εβραίους – στους «Δελφούς» ή στην «Όαση». Όσο για λεφτά, δε σκοτιζόμαστε καθόλου· υπάρχει τόσος κόσμος στην «Όαση», ώστε βρίσκεται πάντα κάποιος κύριος ή θαυμαστής από το μεγάλο κύκλο των φίλων μας για να μας προσφέρει παγωτά περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσαμε να φάμε σε μια βδομάδα. Θα πρέπει να ξαφνιάστηκες λίγο ακούγοντάς με να μιλώ για θαυμαστές στην ηλικία μου. Δυστυχώς! Φαίνεται πως αυτό είναι αναπόφευκτο κακό στο σχολείο μας. Ευθύς μόλις ένας συμμαθητής ζητήσει να με συνοδέψει στο σπίτι μου με το ποδήλατο, αρχίζει η συζήτηση και, εννιά φορές στις δέκα, πρόκειται για νεαρό που έχει τη δηλητηριώδη συνήθεια να φουντώνει ολόκληρος· έπειτα εξακολουθεί να με κοιτάζει. Ύστερα όμως από λίγο, το ξαφνικό ερωτικό πάθος αρχίζει να καταλαγιάζει, για τον απλούστατο λόγο ότι δε δίνω προσοχή στα φλογερά του βλέμματα και συνεχίζω να βαράω πεντάλ ολοταχώς. Αν, κατά τύχη, αρχίσει να στριφογυρίζει το καπέλο του μιλώντας για την «άδεια να ζητήσω το χέρι σας απ’ τον πατέρα σας», ταλαντεύομαι λίγο πάνω στο ποδήλατό μου, πέφτει η σάκα μου κι ο νεαρός, τι να κάνει, αναγκάζεται να κατεβεί για να μου την ξαναδώσει· ύστερ’ απ’ αυτό, εγώ αλλάζω γρήγορα κουβέντα. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από τα πιο αθώα. Υπάρχουν, φυσικά, άλλοι που σου στέλνουν φιλιά ή δοκιμάζουν να σε πιάσουν απ’ το μπράτσο, αλλά αυτοί χτυπάνε λάθος πόρτα. Κατεβαίνω λέγοντας ότι μπορώ να κάνω και χωρίς τη συντροφιά τους ή τους δηλώνω ορθά κοφτά ότι με πρόσβαλαν και τους παρακαλώ να μου αδειάσουν τη γωνιά. Με τη δήλωση αυτή, η βάση της φιλίας μας αποκαθίσταται. Αυτά για σήμερα.
Δική σου, Άννα
