Για να βαθμολογήσετε συμμετοχές στo challenge πρέπει να έχετε κάνει είσοδο/εγγραφή
…«Πώς πάει το Λεξικό;» είπε ο Γουίνστον, υψώνοντας τη φωνή του για ν΄ ακουστεί.
«Αργεί», είπε ο Σάιμ. «Βρίσκομαι στα επίθετα. Είναι συναρπαστικό».
Έλαμψε αμέσως μόλις έγινε λόγος για τη Νέα Ομιλία. Έσπρωξε από μπροστά του τη γαβάθα, πήρε το ψωμί στο ένα ντελικάτο χέρι και το τυρί στο άλλο, κι έσκυψε πάνω στο τραπέζι για να μπορεί να μιλάει χωρίς να φωνάζει.
«Η Ενδεκάτη Έκδοση είναι η οριστική» είπε. Δίνουμε στη γλώσσα την τελική της μορφή, τη μορφή που θα έχει όταν κανείς δε θα μιλάει άλλη γλώσσα. Όταν τελειώσουμε, άνθρωποι σαν κι σένα θα πρέπει να την μάθουν απ΄αρχής. Πιστεύεις, θα έλεγα, ότι η κύρια δουλειά μας είναι να εφεύρουμε νέες λέξεις. Αλλά δε συμβαίνει καθόλου κάτι τέτοιο. Καταστρέφουμε λέξεις — δεκάδες, εκατοντάδες λέξεις κάθε μέρα. Πετσοκόβουμε τη γλώσσα ως το κόκκαλο. Η Ενδεκάτη Έκδοση δεν θα περιέχει ούτε μια λέξη που να μπορεί να θεωρηθεί απαρχαιωμένη πριν από το 2050».
Δάγκωσε πεινασμένα το ψωμί του, κατάπιε δύο μπουκιές και συνέχισε να μιλάει σχολαστικότητα. Το αδύνατο σκούρο πρόσωπό του είχε ζωντανέψει, τα μάτια του είχαν χάσει την ειρωνική τους έκφραση και είχαν γίνει ονειροπόλα.
«Ωραίο πράγμα η καταστροφή των λέξεων. Βεβαίως, το μεγάλο κόψιμο γίνεται στα ρήματα και τα επίθετα, αλλά υπάρχουν επίσης και εκατοντάδες ουσιαστικά που μπορούμε να ξεφορτωθούμε. Δεν είναι μόνο τα συνώνυμα∙ υπάρχουν επίσης και τα αντίθετα. Στο κάτω κάτω , ποιος ο λόγος ύπαρξης μια λέξης που απλώς είναι αντίθετη μιας άλλης; Μια λέξη εμπεριέχει από μόνη της το αντίθετό της. Πάρε, ας πούμε, τη λέξη ¨καλός¨. Τι χρειάζεται η λέξη ¨κακός¨; ¨Μηκαλός¨ είναι το ίδιο και καλύτερο γιατί είναι ακριβώς το αντίθετο του ¨καλός¨, ενώ η άλλη λέξη δεν είναι. Αν πάλι θέλεις μια λέξη πιο δυνατή από το ¨καλός¨, τι νόημα έχει να υπάρχει ολόκληρη σειρά από αόριστες και άχρηστες λέξεις όπως ¨θαυμάσιος¨, υπέροχος¨ και όλα τα υπόλοιπα; Η λέξη ¨δίσκαλος¨ καλύπτει πλήρως την έννοια ή ¨τρίσκαλος¨ αν θέλεις κάτι ακόμα πιο έντονο. Φυσικά, αυτούς τους τύπους τους χρησιμοποιούμε ήδη, αλλά στην τελική έκδοση της Νέας Ομιλίας δεν θα υπάρχει τίποτα άλλο. Στο τέλος όλη η θεωρία του καλού και του κακού θα καλύπτεται από έξι λέξεις μόνο, στην πραγματικότητα από μία και μόνη. Δε βλέπεις τι ομορφιά υπάρχει σ΄ αυτά, Γουίνστον; Φυσικά», πρόσθεσε αμέσως μετά, «η αρχική ιδέα ήταν του Μεγάλου Αδελφού»…
Το Δεκαεννέα Ογδόντα Τέσσερα (εκδόθηκε επίσης ως 1984) είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα και προειδοποιητική ιστορία του Άγγλου συγγραφέα Τζορτζ Όργουελ. Εκδόθηκε στις 8 Ιουνίου 1949 από τις Secker & Warburg ως το ένατο και τελευταίο βιβλίο του Όργουελ που ολοκληρώθηκε στη ζωή του. Θεματικά, επικεντρώνεται στις συνέπειες του ολοκληρωτισμού, της μαζικής επιτήρησης και της κατασταλτικής συνταγματοποίησης ανθρώπων και συμπεριφορών εντός της κοινωνίας.Ο Όργουελ, ένθερμος οπαδός του δημοκρατικού σοσιαλισμού και μέλος της αντισταλινικής Αριστεράς, δημιούργησε το πρότυπο της Βρετανίας υπό τον αυταρχικό σοσιαλισμό στο μυθιστόρημα για τη Σοβιετική Ένωση στην εποχή του σταλινισμού και για τις πολύ παρόμοιες πρακτικές λογοκρισίας και προπαγάνδας στη ναζιστική Γερμανία. Ευρύτερα, το μυθιστόρημα εξετάζει τον ρόλο της αλήθειας και των γεγονότων μέσα στις κοινωνίες και τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να χειραγωγηθούν.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα φανταστικό μέλλον. Το τρέχον έτος είναι αβέβαιο, αλλά πιστεύεται ότι είναι το 1984. Μεγάλο μέρος του κόσμου βρίσκεται σε αέναο πόλεμο. Η Μεγάλη Βρετανία, γνωστή πλέον ως Airstrip One, έχει γίνει επαρχία του ολοκληρωτικού υπερκράτους της Ωκεανίας, του οποίου ηγείται ο Big Brother, ένας δικτατορικός ηγέτης που υποστηρίζεται από μια έντονη λατρεία προσωπικότητας που κατασκευάζεται από την Αστυνομία Σκέψης του Κόμματος. Το Κόμμα επιδίδεται σε πανταχού παρούσα κυβερνητική επιτήρηση και, μέσω του Υπουργείου Αλήθειας, στον ιστορικό αρνητισμό και τη συνεχή προπαγάνδα για να διώξει την ατομικότητα και την ανεξάρτητη σκέψη.
Ο πρωταγωνιστής, Ουίνστον Σμιθ, είναι ένας επιμελής εργαζόμενος μεσαίου επιπέδου στο Υπουργείο Αλήθειας που μισεί κρυφά το Κόμμα και ονειρεύεται την εξέγερση. Ο Σμιθ κρατάει ένα απαγορευμένο ημερολόγιο. Ξεκινά μια παράνομη σχέση με μια συνάδελφό του, την Τζούλια, και μαθαίνουν για μια σκιώδη ομάδα αντίστασης που ονομάζεται Αδελφότητα. Ωστόσο, η επαφή τους με την Αδελφότητα αποδεικνύεται ότι είναι πράκτορας του Κόμματος και ο Σμιθ και η Τζούλια συλλαμβάνονται. Υποβάλλεται σε μήνες ψυχολογικής χειραγώγησης και βασανιστηρίων από το Υπουργείο Αγάπης. Τελικά προδίδει την Τζούλια και αφήνεται ελεύθερος και συνειδητοποιεί ότι αγαπά τον Big Brother.
Το Nineteen Eighty Four έχει γίνει ένα κλασικό λογοτεχνικό παράδειγμα πολιτικής και δυστοπικής μυθοπλασίας. Δημοσίευσε επίσης τον όρο “Orwellian” ως επίθετο, με πολλούς όρους που χρησιμοποιούνται στο μυθιστόρημα να εισέρχονται σε κοινή χρήση, όπως “Big Brother”, “doublethink”, “Thought Police”, “toughtcrime”, “Newspeak” και “2 + 2 = 5”. Έχουν γίνει παραλληλισμοί μεταξύ του θέματος του μυθιστορήματος και των πραγματικών περιπτώσεων ολοκληρωτισμού, μαζικής παρακολούθησης και παραβιάσεων της ελευθερίας της έκφρασης, μεταξύ άλλων θεμάτων. Ο Όργουελ περιέγραψε το βιβλίο του ως μια «σάτυρα» και μια επίδειξη των «διαστροφών στις οποίες υπόκειται μια συγκεντρωτική οικονομία», ενώ δήλωσε επίσης ότι πίστευε «ότι κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να φτάσει». Ο χρόνος συμπεριέλαβε το μυθιστόρημα. στη λίστα με τα 100 καλύτερα αγγλόφωνα μυθιστορήματα που εκδόθηκαν από το 1923 έως το 2005, και τοποθετήθηκε στα 100 καλύτερα της Σύγχρονης Βιβλιοθήκης Λίστα μυθιστορημάτων, φτάνοντας στο νούμερο 13 στη λίστα των συντακτών και στον αριθμό 6 στη λίστα των αναγνωστών. Το 2003, καταγράφηκε στο νούμερο οκτώ στην έρευνα The Big Read από το BBC. Έχει προσαρμοστεί σε όλα τα μέσα από τη δημοσίευσή του, κυρίως ως ταινία, που κυκλοφόρησε το 1984, με πρωταγωνιστές τους John Hurt, Suzanna Hamilton και Richard Burton.